Dünya'nın hiç bir ülkesi sadece yasalarla verilen en ağır cezalarla bile şiddeti önleyemedi.
Çünkü şiddet çocuklukta öğrenilen ve zamanla alışkanlık haline gelen kötü bir davranış biçimidir.
Hayatının bir bölümünde, fiziksel ya da psikolojik siddetee maruz kalan ve hatta bu şiddeti birebir yaşayan, tanıklık eden çoğu insan daha sonra bu şiddeti başkalarına da uygular ya da şiddet gösteren kişileri alır hayatına.
Psikolojik şiddet; kişinin en yakınları tarafından aşağılanması, hor görülmesi, değersizleştirilmesi, daha da önemlisi sevilmemesidir.
Şiddet gösteren insanlar mutsuz, kırılgan ve güvensizdir..
Onları hiç sevmeyen, bir türlü onaylamayan bu dünyaya öfkelidirler..
En yakınlarının açtığı yaraların bedelini başkasına ödetirler.
Çocukken aldığımız yaraların sonraki hayatımızda bizi nerelere götürdüğünü anladıktan sonra geçen ömüre bakakalıyoruz.
HEP BİRLİKTE ŞİDDETE DUR DİYORUZ..
AŞK İLE...
Özlem ERDOĞAN
Çoban Dede Türbesi İçler Acısı durumda
Ali DENİZ
“Kırmadan, Tüketmeden Sevmek”
Av. Alev SEZEN
Çerçeve Yasanın Hukuki Ve Siyasi Açıdan Değerlendirmesi
Süheyl ÇOBANOĞLU (RUBASAM Başkanı)
Eğitim dilinin ana dilde olmasının bedeli
Gönül Sohbetleri
Gıybet Fil Eti Yemekle Eşdeğerdir (Mevlana Celalettin Rumi)
Esma TURANBAYBURT
Çocuklarda Bağlanma Türleri
Orhan ERGEZER
Terörsüz Türkiye! Asıl Hesap PKK’dan sonra başlıyor