Hayaller Paris, gerçekler mutfak..

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; pireler berber iken develer tellal iken, ben anamın beşiğini tıngıır, mıngıır sallar iken..

Herkes ay'a biz gazlambasına.. ne hikmetse.
Efendim eskiden gazlambası vardı.. ne kadar eskiden? Efendim eskiden gazocağı vardı.. ne kadar eskiden? Elektriği kim buldu, kim kaybetti?
Görülen o ki bit pazarına nur yağacak bu gidişle eskiye bir zaman tüneli döşenirken.

Yüksek enflasyon dalga, dalga vatandaşı tsunami gibi sararken, bir yandan gazlambasını yad edip bir yandan farklı ülkelerde olan enflasyonu misal vermek ne kadar orantılı bir kıyas acaba? diğer ülkelerdeki enflasyon kıyaslamaları bir yana, gazlambası tarihten
"yeni Türkiye'ye" Isparta'ya dört gündür çoktan bu modern çağa ışınlandı bile..

Abd'de avrupada da enflasyon var, dünyada var diye sürekli Türkiye'deki yüzde yüzleri aşan enflasyonu normalleştirmeye çalışmak, traji komik söylemler halkın yaşadığı kendi gerçeğini beyhude gözden kaçırma uğraşından öte gidememektedir.

Dünya yeni dünya düzenine geçerken ekonomik, siyasi, sosyal çalkantılar tabiki vardır. Fakat sürekli örnek verilen avrupa ülkelerinde enflasyonun en yüksek olduğu ülke Türkiye'dir yazık ki.

Abd'de enflasyon %7'lerde, avrupa ülkelerinde keza 3-5 bandında ülkemizde ise yüzde yüzleri aşan durumda iken.. ve Abd, Avrupa ülkelerinin gelir-gider dengesi alım gücü bambaşka bir boyutta iken yapılan karşılaştırmalar bağ başka, bahçe başka düşen salkım, üzüm bambaşka dedirtiyor. Bütün bu farklara rağmen Abd, avrupa 3-7 bandındaki enflasyona yönetim ve halk olarak refleks gösterip ekonomik düzenlemelerle akılcı, bilimsel tedbirlere yöneliyor önemsiyorsa, bizim bu yüksek enflasyon ateşini küçümsememiz, ti'ye almamız, geçiştirmemiz halkın cebine, mutfağına düşen ateşi vicdanende körüklemekte gerçekle bağdaşmamaktadır.

Senin maaşın iyi, tuzun kuruysa.. Sen Almanya'sın, avrupasın kardeşim anlayamazsın, ben Türkiye'yim, anadoluyum.
O yüzden sana davul zurna az gelir, bana sivrisinek saz gelir. Senin cebin enflasyonel yüzde beşyüz şiddetine dayanıklı ise, vatandaşın cebi % 3-5'te hatta artı bir masrafta bile sarsılıp, yıkıma uğruyorsa bu vatandaşın suçu mu? (gelir adaletsizliğinin mi?)
Vatandaşın cebi nem oranıyla birlikte sıcaklığı 100, 150 derece hissediyorsa, senin cebin kuru 20, 24 bandında seyri endam ediyorsa bunun sorumlusu kim?

Vatandaş Veli baba, Safinaz teyze ekmek kavgasında, fatura davasıyla uğraşırken tuzu kuru siyasilerin gündemi ise kayıkçı kavgası.

Siyasette seviye yerlerde.. fikirsel, politik bağlamda eleştiriler yerine ne yazık ki siyaset dünyası birbirine argo, hakaretvari söylemlerle kahve kavgası modunda eleştiri getiriyor.
Halk seviye, üslub, evvela huzurunda kendine saygı istiyor ne kadar bağırır, saldırgan tutum izlersen o kadar prim yaparsın gürültüsüyle maya tutmuyor artık, bu köhne ilkel siyasetin alıcısının olmadığı anlaşılmalıdır. Vatandaşın asıl gerçek gündemi ekmek davasıdır, kim kime daha çok bağırıyor değil.. çözüm önerilerine, kimin söylemi icraatine uygun, kim güven veriyor ona bakıyor.

Muhalefet iktidar olmak istiyor, iktidar yerinde kalmak istiyor. İktidar bunca yıldır ağırlaşan sıkıntılı durumlara, eleştirel konulara, karşısında bir çok partinin birleşimine rağmen yerinde kalırsa.. iktidarı bilinsin ki muhalefet teslim etmiş demektir.
Kimse millete, vatandaşa söz söylemesin.
İktidarın oyları düşerken muhalefetin yıllardır stagflasyon nöbeti geçirmesinin sebebinin artık araştırma önergesiyle soruşturması olmalıdır.

Tok açın halinden anlar mı? bilir mi?
Görmekle, bakmak arasındaki fark gibi..
Kiminin bir yemek parası, kiminin eder haftalık belki aylık mutfak parası.
Kiminin pırlantasının taşı küçük, kiminin ekmeği kuru.. derken geldi sevgililer günü.
Bizim kadınlarımız.. cefakar, vefakar, çilekar.
Bu ekonomik bunalım sıkıntıda hediye şansları olsa bakliyat, un, yağ, şeker isteyeceklerini biliyorum.. bilmiyor anlıyorum.
Mutfağınız bereketli olsun hanımlar.

Hayaller Paris.. Gerçekler mutfak.

Memleketin Sesi..
(SS.A)