Yaşım kimine göre henüz genç,
Kimine göre yaşlı.
Mesela bana soracak olursanız;
Ne gencim ne yaşlı!
Ben bu devrin insanı değilim.
Bu dönemin epeyce bir gerisindeyim...
Benim ruhum hala mektupları seviyor.
Hâlâ mahcubiyet nedir yüreğinde hissediyor,
Hala plakları görünce tuhaf bir hüzne dalıp gidiyor,
Ben hala minnet vefa arıyorum insanlarda.
Hala merhameti baz alıyorum, iyi insan demek için gördüğüm meziyetler arasında...
Hala maddiyatı manevi değerlerimden sonraya koyuyorum.
Önceliklerim sıralamasında;
Kitap kokusunda huzur buluyor
Müzik dinlerken kendime geliyorum.
Çocukları mutlu görünce yüzüm gülüyor,
Ağlayan birini görünce içim burkuluyor,
Ben hala eski adetlerle yaşıyor.
Modern hayat denilen rezilliği
Tüm benliğimle red ediyorum.
Modernlik demek, 'mutasyona uğramış insanlık ise', sağ olun ben böyle 'eski kafalı' kalayım.
Benim modernlik anlayışım çok farklı.
Nezaketli ve güler yüzlü olmak,
Açı açığı korumak,
Haksızlığın karşında durmak.
Teşekkür etmeyi, özür dilemeyi bilmek.
Dahası, haddini hududunu bilmek.
İşte modernlik anlayışım benim bu ve buna benzer şeyler. .
O yüzden sevilmez benim gibiler .
Çünkü doğruyu söyleyenler,
Hiç bir devirde sevilmediler.
A.D.Z.

