‘Masumiyet Müzesi’ni başladım ve bitirdim. Daha çok yeni, bir kazanın içinden çıktım.
Yaralarımın iyileşmesini beklerken, günlerimi oyalarken bastım ‘izle’ye. Başka bir hayat kazasında sürüklendim 9 bölüm.. Bir çok karışık duyguyla izledim.
Gelip gelip geçen, izledikçe değişen saygısız duygu seli yaladı geçti kalbimi. Bazen kaşlarım çatıldı, kızdım. Bazen kalbim acıdı, anladım, ağladım. Yazana kızdım, yazılana kızdım, anlatana kızdım, yazgılara kızdım.. Genelde kızgındım.
Keşkeler birikti dilimde. Ama biliyordum ki hayatın keşkeleri hep yaşanmış bitmişin peşinden gelirdi. Keşkeler, finalde akan jenerik gibiydi. Yapımda ve yayında emeği geçenlerdi.
Olana bitene, oldurana saygısı olanın sonuna kadar bekleyip, sondaki TEŞEKKÜR’ü yüreğiyle onayladığı andı.
Olanı biteni anlamayanın, oldurana saygısı olmayanın da bittiği yerde bıraktığı şeydi… Sonra dönüp yaralarıma, olduranın olup bitirdiklerine TEŞEKKÜR ettim.
Hayat bizden olana bitene de, olduramadıklarımıza sonsuz teslimiyet bekliyor. Zorladığın zaman zorluyor.
Anlatmak istediğini anlatana kadar da peşimizi bırakmıyor. Anlamak bir yol, biz yolcu. Hepimize konforlu bir yolculuk diliyorum.
A.D.Z.
Av. Alev SEZEN
Milletimiz Ayrıştırılıyor, Bölücülük Had Safhada / Amedspor
Ali DENİZ
Sabır Özelikli Bir Zeka Biçimidir
Sultan YAŞAT
İlk Kar Göründü, Noel Filmleri Kapıda!
Süheyl ÇOBANOĞLU (RUBASAM Başkanı)
Türkiye-Azerbaycan dostluğunu kimse bozamaz
Nedim BAYAR
Bir Okul Müdürüne Yakışan...
Orhan ERGEZER
Çukurova’da iki kapı: “Arınacağız” diyenler kendi kapısını ne zaman açacak?
Aliye ŞAHİN
Bursa'nın Gerçek Gücü Fabrikalar mı, Okullar mı?
Tamer ÇEVİK
“Bebek Katili” Unvanı Nasıl Doğdu? Abdullah Öcalan ve Hafızalardaki Katliam